Ugruntowane stanowisko judykatury wskazuje, że odszkodowanie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Przy ustalaniu wysokości odszkodowania należy uwzględnić również rodzaj naruszonego dobra. Z całą stanowczością należy stwierdzić, że zdrowie jest niewspółmiernie cenniejszym dobrem niż jakiekolwiek inne dobra w tym dobra materialne. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że zdrowie jest dobrem szczególnie cennym i przyjmowanie niskich kwot jako odszkodowanie i zadośćuczynienie w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do niepożądanej deprecjacji tego dobra.
Kwota przyznana tytułem odszkodowania lub zadośćuczynienia nie powinna mieć jedynie charakteru symbolicznego, lecz powinna stanowić ekonomicznie odczuwalną wartość. Powinna odpowiadać rozmiarowi doznanej przez poszkodowanego krzywdy, uwzględniać całokształt cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywności, czasu trwania, jak również uwzględniać nieodwracalności następstw wypadku.
Czytaj dalej…
Podobne artykuły:
Obecny stosunek judykatury do spraw odszkodowawczych – część 2
Obecny stosunek judykatury do spraw odszkodowawczych – część 3
